Op 1 april vanaf 18.05 uur is de Nijmeegse schrijfster Steffie van den Oord te zien in Kunststof TV, Nederland 2. Zij praat daar over haar laatste boek: ‘Oud was ik toen ik jong was’.

Voor wie met haar in gesprek wil gaan: op 26 april is Steffie te gast bij het Boekdiner in LUX Nijmegen.

Half maart is windpark Oldebroekertocht van Raedthuys in Flevoland feestelijk geopend. Het park ligt nabij Dronten en het Walibi park van Biddinghuizen.

Het gaat om zes 2,3 MW turbines met een masthoogte van 70 meter. Raedthuys geeft obligaties uit, zodat omwonenden en bedrijven uit de buurt (maar eventueel ook anderen) kunnen participeren.

Voor info over het windpark en de obligaties, kijk op www.oldebroekertocht.nl

Oud was ik toen ik jong was heet het nieuwe boek van Steffie van den Oord. Drie verhalen van ‘doorlevers’.

Op donderdag 15 maart 2012 vindt de presentatie van het boek plaats bij boekhandel Heinen in Den Bosch, 18.30-20.39 uur; vrij toegankelijk. Met muzikale omlijsting door Yassin. Het boek is verschenen bij uitgeverij Contact, net als de eerdere boeken van Steffie.

De inhoud: Het Brabantse liefdespaar dat twee van acht kinderen verloor bij een bombardement; de Belgische brouwerszoon die voor de Eerste Wereldoorlog vluchtte naar Den Bosch en daar 108 jaar werd; Hélène K., die een ‘grootestadsmeisje’ wilde zijn en zonder baby vertrok naar Parijs. Alles doorstonden ze, en jonger werden ze met de jaren. Uit onheugelijke tijden diepen ze hun herinneringen op. Ze werden uitgescholden, beledigd en waren in levensgevaar; maar ze leefden door. In Antwerpen, Amsterdam, in Nispen en Parijs. Elk leven is een epos, en zelf zorgden ze voor een happy end. Hun verhalen zijn, net op tijd, opgetekend door Steffie van den Oord: drie vertellingen over hoe de twintigste eeuw over mensenlevens heeft heen gewalst – en vooral over hoe je dat kan overleven.

Oud was ik toen ik jong was. Het leven van een eeuw door Steffie van den Oord.

The descendants van Alexander Payne heeft een ijzersterk scenario. Maar Clooney is te veel in beeld.

Het verhaal. Vrouw krijgt ongeluk en komt in coma. Plots staat haar man, Matt King (George Cloony) er alleen voor; met de twee dochters (10 en 17, Scottie en Alexandra) had hij zich als drukke advocaat op Hawaï niet zo erg bemoeid. Met de relatie met z’n vrouw eigenlijk ook niet. De oudste dochter is kwaad op haar moeder, ook al ligt ze in coma. Als ze te horen krijgt van haar vader dat haar moeder zal sterven (ze heeft een beschikking getekend te willen sterven), bekent ze waarom ze zo kwaad is: haar moeder ging vreemd. Volgt een zoektocht naar de man om wie ze zelfs zou willen gaan scheiden.

Parallel aan dat verhaal is er het verhaal van de verkoop van een groot familiegrondbezit waar projectontwikkelaars op azen; de meeste neven en nichten willen wel verkopen en cashen. Maar het bezit van het ongerepte stuk natuur gaat nog terug op de koninklijke familie van Hawaï en kregen ze het niet in bezit om te beheren in plaats van vol te laten bouwen?

Zoals gezegd, prima verhaal. Tearjerkend, maar ook komisch; b.v. als Clooney klepperend op sandalen een sprintje trekt. Geweldige rollen van de beide dochters, met name van actrice Shailene Woodley, die de oudste dochter Alexandra speelt.

Regisseur Payne heeft helaas te veel gebruik willen maken van de populariteit van Clooney. Hij is te vaak en te nietszeggend in beeld. grote closeup – daar komen de fans op af – terwijl hij alleen maar eenvoudig Clooney-achtig kijkt. En hij heeft Clooney te lief gemaakt. Zelfs op de momenten waar Matt King woest is op z’n vrouw, komt zijn woede te lief over. Zo begrijpend, zo moeilijk kwaad te krijgen. Clooney had op momenten fiks venijnig kunnen acteren, de rol was overtuigender geweest. Nu blijft het te braaf. Nee, dan zijn die dochters toch acceptabeler.

Gezien in LUX Nijmegen.

Eindelijk vandaag met de kinderen naar de tentoonstelling ‘High tech romeinen’ geweest in Museum Valkhof in Nijmegen. Het technisch vernuft van de romeinen (architectuur, bouwkunst, wegaanleg etc.) wordt uitgelegd en je kunt het ook beleven. Geweldige tentoonstelling daarmee voor de kinderen. Een waar pretpark in de expositieruimten.

Is nog maar tot begin maart te zien, dus snel gaan.

De romeinen bouwden niet alleen goed, er waren ook veel andere vormen van vernuft. Zoals de afstandsteller voor op karren, vergelijkbaar met de tellers in onze auto’s. Bij de romeinen viel heel mooi na een bepaald aantal omwentelingen een balletje omlaag. Op de tentoonstelling kun je dat testen met een karretje. Net als je kunt roeien, een boog bouwen met namaakstenen, met een kruisboog schieten, kunt voelen hoe zwaar de kledij van een romeinse soldaat was (12 kilo), seinen met vlaggen etc.

Website museum: http://www.museumhetvalkhof.nl/  

zo, eindelijk weer terug op weblog na alle perikelen

De intocht is geweest, de Vierdaagse voorbij (met weinig uitvallers dit jaar). Ook festival de-Affaire en Habana is dus weer afgelopen. Gisteren was een mooie, zonnige en drukke dag. Met prima optredens onder aan het Valkhofpark op podium Lift! van de Belgische band Starfucker (foto 1). En helemaal geweldig was later op het podium in het Waalpark de groep Skip & Die (foto 3+4) met de Zuid-Afrikaanse zangeres Catarina Aimee Dahms (aka Cata.pirata). Normaal niet mijn soort muziek (teveel tegen dance aan), maar het klonk meer dan voortreffelijk; eigenlijk vooral van hen een deun in m’n hoofd.

Wat het eten betreft: de iraanse spinaziesoep (met kikkererwten erin) op Kelfkensbos was lekker – wel veel verborgen knoflook.

Foto’s: 1. Starfucker op de Lift! 2. de gitarist van Starfucker duikt tussen het publiek 3.& 4. Skip & Die op podium Waalpark 5. Wachtrijen voor het veerpont op Habana 6.’s middags zandpret op Habana. voor de kinderen, maar stiekum ook voor de ouders 7. Kindertheater op Habana, de bazaar met het vliegende tapijt (‘Als jij wilt oefenen voor fakir, of je bent vaak hier, komt dan naar mijn bazaar’). Vooral het brandende boek maakte indruk op de kinderen.

Een heerlijke sfeer en lekker zonnetje op Habana vandaag; strand, zand en een drankje – en altijd wel bekenden om tegen te komen en even te kletsen. Over boeken, huwelijken, het feit dat er dit jaar xe9igenlijk een reuxefnie van de oude mentorgroep zou moeten zijn (jubileum) en het opzeggen van een vaste baan om als zzp’er door het leven te gaan. Kortom: Habana, onderdeel van de-Affaire was weer behoorlijk geslaagd (o.k.: het zonnetje had ietsjes vaker mogen schitteren). En samen met de kids nog naar een theater/poppenvoorstelling geweest. Een voorstelling van een half uur (‘da’s 6 Pingu’s'), maar zelfs de kleine Silke bleef geintrigeerd kijken. ‘Alleen het varken vond ik een beetje eng’.

De brie-noten kroketten van De Plak waren ook uitstekend!

Eerder vandaag stonden de kids op de Hertogstraat spekjes uit te delen aan de binnenkomende wandelaars. Er blijken drie zakken te zijn gekocht. We moeten dus nog aardig wat kwijt zien te raken.

Foto’s van Habana, waaronder de theatervoorstelling, en van het grote spekjes-gebeuren in de Hertogstraat.

Gisteren, dinsdagavond 19 juli, was een prima Vierdaagsefeesten-dag. Vooral de Belgen van de Charlie Jones Big Band op het podium De Lift! (de-Affaire) (foto 1) waren overtuigend; ze kregen het publiek goed mee. Jammer dat ik er pas zo laat achter kon komen waar hun cd's te koop waren.

Wat de snacks betreft: de vegetarische Mongoolse hamburger op Kelfkensbos viel tegen. Maar volgens mij verwachtte ik ook vorig jaar al te veel exotisch van een mongoolse kraam.

Andere foto's: Grote Markt, band Caramel (2), de-Affaire hoofdpodium Fenech-Soler (3), publiek op het Koningsplein (4), toeristisch plaatje van de Grote Markt met Stevenskerk (5) en het vuurwerk op de Waal (6), gezien vanaf het Hunnerpark.

Nog een paar foto's van de Vierdaagsefeesten te Nijmegen van zondagavond 17 juli. Het weer zat mee, droog, al had het warmer mogen zijn. De sfeer zat er goed in, de drukte was er ook. En dan te bedenken dat de feesten nog doorgaan t/m zaterdag. Het weer oogt nu ook fantastisch; moet een prima avond worden – hoop dat ik straks nog even naar Valkhof kan. Kijk voor het programma van de-Affaire op hun website.

Bijzonder eten van gisteren: stampbal in het Valkhofpark. Zes gefrituurde ballen gevuld met aardappel en groenten, van heel pittig toch zuur (zuurkool). Aanrader om uit te testen! Ondanks de naam…

Op de foto's (1) Stella OM Source (pseudo van Christelle Guald) trad op in de Barbarossa-ruxefne in het Valkhofpark. Kalm, maar te weinig intrigerend. (2) Washed Out stond op het hoofdpodium van de-Affaire in het park met gewoonweg goede muziek en (3) het trio Vanderbuyst was te vinden op het podium in het Waalpark. Metal van een band met 'teveel haren' zoals ze aangekondigd werden. Iets voor liefhebbers – maar na een nummer ging ik toch maar weer terug naar de indie muziek in het park boven. Wie die band (4) op podium Lift! was (met de Nijmeegse brug op de achtergrond) is me niet duidelijk geworden (was het toch New Morality? – klonk wel lekker hard; publiek stond er genietend bij). Hoe donkerder hoe mooier de lichteffecten van (5) de Matrixx in het Hunnerpark. Laatste foto (6): podium op Wintersoord, de Groesbeekse band Laika moeten heten. Zal wel genoemd zijn naar de 1e hond in de ruimte.